ทำบุญทำทานกันไว้เถิดเกิดเป็นค

เรามักพูดกันติดปากว่า "ทำบุญทำทาน" เนื่องจากการทำบุญ และการทำทาน นั้นบางทีก็ยากที่จะขีดเส้นแบ่งกันอย่างชัดเจน แต่ผลที่ได้รับจากทั้งการทำบุญและทำทานนั้น รับรองได้ว่าจะทำให้เรามีจิตใจที่สดชื่น ผ่องใส สุขภาพร่างกายก็พลอยดีขึ้นไปด้วย ตามหลักที่ว่า "จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว" นั่นแหละครับ

ทำบุญ

• บุญ แปลว่า การกระทำดีตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา
• บุญ หมายถึง การทำให้หมดจดจากมลทินเครื่องเศร้าหมอง อันได้แก่ โลภะ โทสะ และโมหะ
• บุญ คือ การทำความดี โดยการประพฤติชอบทางกาย วาจา และใจ

ทำทาน

• ทาน แปลว่า การให้
• ทาน คือ การให้ของที่ควรให้แก่คนที่ควรให้เพื่อประโยชน์แก่เขา

หลักใหญ่ของการทำบุญ (บุญกิริยาวัตถุ) 

มี 3 อย่าง ได้แก่

1. ทาน คือ การให้ เช่นการตักบาตร ถวายสังฆทาน บริจาคทรัพย์ เป็นต้น ถือเป็นจาคะหรือการให้ ซึ่งนับเป็นบุญอย่างหนึ่ง
2. ศีล คือ การรักษาความสำรวมทางกาย วาจา ใจ การรักษาศีลสำหรับฆราวาสได้แก่ ศีล 5 และอุโบสถศีล(ศีล 8)
3. ภาวนา คือ การอบรมจิตให้เกิดความสงบ(สมถะภาวนา) และการฝึกปัญญาให้มีความรู้ความเข้าใจในความเป็นจริง(วิปัสสนาภาวนา)

สรุปง่ายๆ

1. จะเห็นได้ว่า ไม่มีการขีดเส้นแบ่งระหว่างการทำบุญกับการทำทาน เพราะ ทานเป็นข้อหนึ่งของการทำบุญ
2. การทำบุญ เปรียบได้กับการสร้างคุณภาพของจิตใจให้ดีขึ้น ด้วยการเอาชนะกิเลสทั้ง 3 (โลภ โกรธ หลง) ที่มีอยู่ในสันดานของมนุษย์ โดย 

    ความโลภ   เอาชนะได้ด้วย   การให้ทาน

    ความโกรธ   เอาชนะได้ด้วย   การรักษาศีล

    ความหลง   เอาชนะได้ด้วย   การภาวนา

ปิดท้าย

• หมั่นทำบุญทำทานกันไว้เมื่อมีโอกาส ความสุขกาย สบายใจ จะเกิดขึ้นกับตัวเรา และแผ่ไปยังคนใกล้ตัว ไกลตัว จนเกิดเป็นความสงบสุขร่มเย็นทั่วหน้ากัน ครับ